بســم الله الرحمن الرحیـــم                     

هست کلید در گنج حکیم

           فـــاتحه فکرت و ختم سخن       

        نام خــدای است براو ختم کن

 حمد خدایی را که بر ما منت نهاد و نعمت حیات بخشید و به یمن قوه ادراک و بینش ، به دستیابی علم ودانش رهنمون ساخت تا بیاموزیم ، بیاندیشیم ، بسازیم و برای آیندگان میراثی در خور و به شان به جا گذاریم .آرزوی همیشه بشر این بوده و هست که بماند و ماندگاری خویش را تداوم بخشد لیکن چون تقدیر یاری اش نمی کند و لاجرم می بایست چهره در نقاب خاک کشد لذا بر آن می شود تا از خود یادگار و آثاری برجای نهد و شاید یکی از دواعی نوع بشریت برای پیشرفت و ترقی همین انگیزه است که نام خود را نامی کند .


چه بسیارند کسانی که عمری در طلب سراب دنیا می کوشند و برای اندوختن و کسب جیفه وحطام آن به نقد عمر خویش معامله  می کنند و چون گرد ناامیدی بر سرو رویشان نشست و درای  رحل اقامت کاروان شنیده شد ، تازه به خود آمده و در حسرت آنچه از دست داده اند به فکر خیرات ،‌مبرات و نیکوکاری می افتند . بر جفای گذشته افسوس می خورند و بر خدمت ناکرده به خلق ، دست حسرت می گزند.

 خدایا ما را  به خاطر کوتاهی ها و قصور و تقصیرمان به غضبت مگیر بلکه به رحمت خویش به خاطر اندک تلاشمان در گفتار و کردار نیک ببخشای و چه نیکو بیان فرموده است آن محضردار   فرهیختۀ بی بدیل مرحوم فرساد :

 هر در که بر فساد شود باز بسته به

دستی که دست خلق نگیرد شکسته به

هرکس که خدمتی کند از جان و دل به خلق

شامش چو روز و روزش خجسته به

بعلت طولانی بودن ، کل متن را در قسمت مقالات و جزوات در سمت چپ قراردارد میتوانید دانلود فرمائید